...since..2550..

แปะ รูปไว้หน่อย เดี๋ยวหาว่าเราไม่ได้ไปกะเค้า 55

มีคน แต่งเรื่อง gantz ด้วย 55 ช๊อบชอบ ตอนนี้ติดตาม ตอนที่ 253 อยู่ใครมีขอโหลดบ้าง

ภาพได้อารมณ์มาก

กลุ่มผู้ประท้วงการจัดเรทติ้ง ภาพยนต์ 55 ล๊อเล่น....เค้ามาคอสกันต่างหาก

รูปนี้ ก็สวย แสงดี แต่ภาพ ไม่ค่อยคมไปหน่อย สงสัยต้องหากล้องใหม่แล้วเรา

แท๊ก แต่งงาน แท๊กจาก เจ้าหญิงไอเซน....ใช่ซิเรายังไม่มีแฟน ฮือๆ

คำถามมีอยู่ว่า

1 อย่างแต่งงานที่ไหน

ถ้าเป็นไปได้ ซึ่งคงจะยาก อยากแต่งงานในปราสาท ประเทศไทยไม่มี งั้นเอาเป็นวังโบราณก็ได้ ชอบบรรยากาศ โคมไฟระย้า ดูมีมนต์ขลังดี ไม่ค่อยเลยเรา....

2 ชุดแต่งงานที่อยากใส่

ชอบชุดที่ใช้ในงาน ของอิตาลี่ เป็นงานทีทุกคน ล้วนใส่หน้ากา เซรามิก เป็นชุดทักซิโด้โบราณ ดูเท่ห์ดี 55 ใครมันจะกล้าใส่ละนั่น...

3. งานเป็นยังไง

อิอิ เหมือนข้อสอง อยากให้ผู้มาร่วมงานใส่ชุดย้อนยุคไป ในสมัย กลาง เป็นงาน ปาร์ตี้หน้าการ แก้ว มีวงออเครสตร้า ตั้งอยู่ด้านหน้า เพราะเราชอบฟังเพลงคลาสสิค มีฟรอเต้นรำอยู่ตรงกลาง เอาไว้เต้นตอนจบงาน น่าน คิดไปได้อิอิ....

4.ฮันนีมูน

ชอบอิตาลี เป็นพิเศษ บรรยากาศดี คลาสิกดี ไปนั่งเรือ ชมรอบ นคร แล้วยังสามารถเลยไปฝรั่งเศส เยอรมันได้ ไม่ต้องทำ passport มีรถไฟวิ่งไปได้เลย..รถไฟบ้านเค้า โคตรเร็วเลยเว้ย

5.คนที่อยากแต่งงาน

แหม บอกชื่อได้บอกไปแล้ว อิอิ อานะ...คิดว่า ต้องเป็นคนที่เข้าใจในตัวเรา รักเรา ก็พอ หน้าตาก็ไม่สำคัญเท่า รักเรา แต่ก็ไม่ใช่ หน้าตาผิดมนุษย์ไป อันนั้น ก็เกินไป

บวกเหตุผลส่วนตัวอีกนิด

ชอบผู้หญิงใจดีนะ เวลาอยู่ด้วยรู้สึกอบอุ่น ..ฯลฯ เอ๊ะมากไปป่าวเนี่ย จะหาได้ไม๊....นั่น ...พอ พอ เลิกฝันกลางวัน กลับไปทำงานต่อดีก่า

ในที่สุดก็ครบรอบหนึ่งปีที่ได้ถ่ายรูปน้องสาวผู้น่ารักคนนี้ น้องแพรว เจ้าหญิงของคณะ สหเวชศาสตร์ เธอเป็น สาวสวยในรอบสิบปีของ คณะนี้ ว่าไปนั่น แต่ที่จริงแล้ว เธอมีดีกว่านั้นความสวยอาจจะทำให้เธอดูหวือหวา เมื่อเธอเข้ามาใหม่ๆ แต่ด้วยความเป็นคนใจดี ยิ้มเก่ง ไมถือตัว ทำให้ใครๆ ยังคงนิยมชมชอบในตัวเธอถึงปัจจุบัน

ประวัติของน้องแพรว เราก็ไม่ได้รู้มากเท่าใดนัก รู้แต่ว่า ตอนม.ปลาย มีคนทำเว็บไซด์ให้เธอโดยเฉพาะ เธอเข้าธรรมศาสตร์ มา และเป็น TOP FIVE ของสาวที่น่ารักที่สุดในปีหนึ่ง ตอนนั้น ถึงเธอจะไม่ได้ประกวด ดาวมหาลัย แต่ความมีชื่อเสียงของเธอ ก็ทำให้ใครๆ ล้วนรู้จักเธอ น่าแปลกใจ ที่เวลาเธอเดินไปไหน ก็มีแต่คนมองเธอ ตลอดสองข้างทาง บางทีก็มีคนมาขอถ่ายรูปคู่ด้วย ยังกะดาราเลย ถึงเราจะรู้สึกว่า ผู้หญิงสวย นั้นมีมากมายในธรรมศาสตร ไม่เห็นคนอื่นจะเป็นเป้าสายตาเหมือนแพรวเลยก็ตาม

เราเริ่มถ่ายรูปแพรวครั้งแรกในงาน บายเนียร์ หลังจากมีโชคได้รู้จักเธอ ด้วยความช่วยเหลือของน้องสาว ตัวน้อยของเรา สิ่งหนึ่งที่ทำให้แพรวเป็นคนสำคัญของเรา ก็คือแพรวให้เบอร์โทรศัพท์เรา ตามคำขอร้อง ของน้องสาวผู้น่ารักของเรา เธอยอมให้เมื่อได้ฟังเรื่องทั้งหมดของเรา และตั้งแต่นั้นมา เราก็บอกตัวเองว่า จะไม่ทำให้น้องแพรวรู้สึกไม่ดีที่ให้เบอร์โทรศัพท์เรา เราจะเป็นรุ่นพี่ที่ดี ที่จะช่วยเหลือเธอเมื่อเธอต้องการ

ถึงจะรู้สึกว่า การที่ได้เบอร์โทรศัพท์ของแพรว จะทำให้เราได้รู้จัก เจ้าหญิงคนนี้ ได้ดียิ่งขึ้น แต่ในความเป็นจริง ตลอดเวลาหนึ่งปีที่ผ่านมา เราไม่ได้รู้จักความคิดอ่านของแพรวเพิ่มขึ้นเลย...นี่คงเป็นเส้นที่เธอขีดไว้ให้เราได้เข้าถึงเธอได้แค่นั้น.. ถึงจะอยากข้ามเส้นนี้ไปรู้จักเธอให้มากขึ้นเท่าใด แต่อาจจะเป็นการทำลาย ความเป็นพี่น้องที่ดี ไปก็ได้ เราเลือกที่จะไม่ข้ามไป ดีกว่า ถึงจะไม่สนิท พอที่เธอ จะปรึกษา หรือ เล่าเรื่องส่วนตัวให้ฟัง แต่เธอ ก็ยินดีมาถ่ายรุปกะเรา คุยดีทุกครั้งที่โทรไป แค่นี้ก็น่าจะพอแล้ว สำหรับรุ่นพี่ นอกคณะอย่างเรา...

ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา แพรวยังเป็นรุ่นน้องที่ดี ของเราเสมอ และก็คงเป็นรุ่นน้องทีดีของเราต่อไป แค่นี้ คือสิ่งที่เราหวังตั้งแต่แรกที่เจอกันและก็พอใจแล้วกับสิ่งที่เธอดีกับเรา เราไม่เคยสนใจว่า การอยู่มหาวิทยาลัยดังๆ จะต่างกับมหาลัยอื่นอย่างไร แต่ถ้าคิดในแง่ของสังคม การได้พบเจอคนดีๆ อย่างน้องแพรวซักคนนึง ถือว่า คุ้มแล้วที่ได้มา อยู่มหาวิทยาลัย แห่งนี้

สิงที่เราชื่นชมน้องคนนี้มากที่สุด คือ เธอเคยบอกว่า แพรวไม่ได้อยู่สูงกว่าใครๆเลย แพรวไม่ได้มีปีกที่จะทำให้แพรว อยู่เหนือใครๆ หรือ ดู่เด่นกว่าใครๆ แพรวยังคงเดินดิน เหมือน กับคนอื่นๆ ทั่วไป